De kindertelefoon

Als je ouders gaan scheiden dan maken ze afspraken over hoe vaak je de ouder ziet bij wie je níet woont. Die afspraken heten de ‘omgangsregeling’. In een omgangsregeling kunnen ook afspraken staan over andere mensen waar je niet mee in één huis woont, maar die je wél blijft zien. Je broef of zus bijvoorbeeld, of je opa en oma, of je pleegouders. Meestal kunnen mensen goed samen afspreken wat er in de omgangsregeling komt te staan. Soms lukt dat niet, of is niet iedereen het eens. Dan moet de rechter een beslissing nemen over de omgang.

Ouders kunnen om een omgangsregeling vragen als ze gaan scheiden.
Soms kunnen ook anderen een omgangsregeling met een kind vragen aan de rechter, bijvoorbeeld opa’s en oma’s, broers en zussen, of pleegouders. De rechter moet dan wel vinden dat je veel contact met die persoon hebt gehad.
Kinderen kunnen ook zelf een omgangsregeling vragen aan de rechter. Als je nog geen 12 jaar bent, dan is de rechter niet verplicht om jouw vraag te behandelen.

Kinderen kunnen ook zelf een omgangsregeling vragen aan de rechter. Als je nog geen 12 jaar bent, dan is de rechter niet verplicht om jouw vraag te behandelen.

Je kan bellen naar de rechtbank of een brief schrijven. De rechter wil altijd van je weten: - hoe je heet - wanneer je geboren bent - waar je nu woont - wie je graag wilt zien, en hoe vaak - waarom je dat wilt - en waar de rechter een antwoord naar toe kan sturen. Soms wil je misschien niet dat het antwoord gestuurd wordt naar het huis waar je woont. Zet dat dan duidelijk in de brief. Kan de rechter je bereiken bij een vriend of een familielid? Zet er dan een telefoonnummer en een adres bij. Soms nodigt de rechter je uit voor een gesprek, maar hij is niet verplicht dat te doen. Hulp nodig bij het schrijven van de brief? Klik hier om naar de site van de Kinderrechtswinkel te gaan